Kapı aralı, salonun ışıkları odaya süzülüyor, çay bardağının şangırtısı ve annemlerin konuşmaları beni uyandırıyor. Gözlerim ışık süzülen kapıda, yattığım oda karanlık olduğuna göre vakit gece, vakit sahur vakti. Annemler sahur sofrasında, şimdi kalkmalı, sahur sofrasına oturmalı, ama nasıl? Beni çağırmadılar ki! Gözlerim açık, toprak damlı evin merteklerini kapıdan süzülen ışıkların aydınlattığı kadarına bakıp duruyorum.