Geceyi ve gündüzü yaratan, doğayı bir nizama koyan Allah, elbette insanı da bir düzene koyacak, bir yaşam standardı belirleyecektir. Bu yaşam şeklinin kanunlarını Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de bize örneklerle göstermiştir. Bu konuda örnek, İbrahim aleyhisselamın misafirperverliğidir. Hayatımıza rehber olan İbrahim aleyhisselamın misafire davranış şekli şöyle anlatılmaktadır: “Sana İbrahim’in ağırlanan konuklarının haberi geldi mi? Hani, yanına girdiklerinde:
Rivayet edildiğine göre, Ebû Hureyre’nin (r.) şöyle dediği işitilmiştir: Peygamber’e (s.): “Falanca kadın geceyi ibadetle geçirir, gündüzleri oruç tutar, çalışır ve sadaka verir, bir de dili ile komşularına eziyet verir.” dendi. Rasûlullah (s.): “O kadında hayır yoktur. O cehennemliktir” dedi. Ashab: “Falanca kadın ise, farz namazları kılar, yağı alınmış peynirleri sadaka verir ve hiç kimseye
Ebû Hureyre’den (r.) rivayet edildiğine göre Peygamber’in (s.) dualarından biri şöyle idi: “Allah’ım! Daimi ikâmet yeri olan ahirette kötü komşudan sana sığınırım. Çünkü dünyadaki komşu değişir.” Ebû Mûsa’dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah (s.) şöyle buyurdu: “İnsan, komşusunu, kardeşini ve babasını öldürmedikçe kıyamet kopmaz.” Dünya; ahiretin tarlasıdır, burada ne eker isek orada onu biçeriz. Dünyada iyi
Abdullah İbn-i Amr, Rasûlullah ‘dan (s.) rivayet ettiğine göre, Hz. Peygamber şöyle dedi: “Allah Teâla katında, arkadaşların en hayırlısı, arkadaşına en hayırlı olanıdır. Komşuların da en hayırlısı, komşusuna en hayırlı olanlarıdır.” Hayrı ve şerri yaratan Allah, bize cüz-i irade vererek hayır ve şer konusunda seçme hakkı tanıdı. Ya hayrı seçerek iyi bir insan, ya da
Rivayet edildiğine göre, Hasan Basrî’ye komşuluğun hududundan sorulmuş, O da: “Ön tarafından kırk ev, arka tarafından kırk ev, sağ tarafından kırk ev ve sol tarafından kırk evdir” dedi. Ebû Hureyre’nin şöyle dediği işitilmiştir: “Yakındaki komşu bırakılıp uzaktakinden başlanılmaz. Uzaktaki komşudan önce yakındaki komşudan başlanır.” Komşuluğun sınırının tarif edilmesindeki maksat; kişinin ulaşabileceği, ilgilenilebileceği komşuları belirlemektir. Bu
Hz. Aişe r. anha validemiz Resûl-i Ekrem Efendimize (s.) hitaben: “Ya Resulullah! İki tane komşum var. Öncelikle hangisine ikramda bulunayım?” sualini sormuştur. Bunun üzerine Efendimiz: “Kapısı sana en yakın olandan başla.” cevabını vermiştir. Dolayısıyla komşulara ihsan konusunda, kapı komşusu diğerlerine tercih edilir. Hz. Âişe’den (ra) rivayete edildiğine göre şöyle demiştir: “Ya Rasûlullah. Benim iki komşum
Mikdad İbn-i’l-Esved’den işitildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah (s.), ashabına zinadan sordu. Ashab: “Haramdır, Allah ve onun peygamberi onu haram kılmıştır” dediler. Peygamber şöyle buyurdu: “İnsanın, on kadınla zinâ etmesi, komşusunun karısı ile zinâ etmesinden, üzerine daha hafif günahtır.” Yine ashaba hırsızlıktan sordular. Ashab: “Haramdır, onu Aziz ve Yüce olan Allah ile onun Peygamberi haram kılmıştır.”
Hz. Ebu Hureyre radıyallâhu anh anlatıyor: Resulullah (a.) buyurdular ki: “Komşusu, zararlarından emin olmayan kimse cennete giremez.” İbnu Hacer der ki: “Bu hadisten murad: Hiç azap görmeden cennete girmek gibi, mü’minlerin mazhar olacağı bir mükâfatla mükâfatlanamaz, demektir. Veya bu hadis, caydırma ve sertlik gösterme bakımından beyan edilmiştir, zahiri murad değildir.” Hesap gününde lehimizde ve aleyhimizde