Burada namazlar çok farklı. Vakit namazlarında farzı kıldıktan hemen sonra, sünneti kılmadan cenaze namazına duruyoruz. Her vakitte mutlaka cenaze oluyor. Bazen birkaç defa kıldığımız oluyor. Yani her vakit ölümü hatırlıyoruz. Ölen insanların kim olduklarını bilmiyorum. Ama çok şanslı insanlar. Cenazeleri Mescidi Nebevi’de on binlerce insan tarafından kılınıyor ve Cenneti Baki’ye defnediliyor. Ölümün güzeli bu olsa
Saat gecenin üçü, Mescidi Nebevi’ye gitmek için hazırlık yapıyoruz. O ara gözüme bir kitap takılıyor, okumaya başlıyorum. Peygamber Efendimiz’in kendisine verdiğimiz selama ve getirdiğimiz salâvatlara karşılık verdiğinden bahsediyor. Ne büyük nimet Allah’ım. 1400 yıl sonra bile O’nun ile konuşma fırsatı verdin, hamd olsun sana. Aklıma okunan salâvatlardan sonra Rabbimiz’in bin melek yarattığı geliyor. Ve bu
Uhud’a gideceğimi duyunca bile bir hüzün kaplıyor içimi. Seyyidi Şüheda Hz. Hamza radiyallahu anhayı ziyaret etmek heyecan ve hüzün veriyor. Ve Uhud meydanındayım. Uhud dağı kırmızı toprağı ile Uhud meydanını gözlüyor. Adeta savaş yeni olmuş ve her taraf şehitlerimizin kanı ile toprak kıpkırmızı olmuş. Kılıç seslerini hissediyorum. O anı yaşıyorum. O an orada olmak, Resûlullah’ı
Gece okunan Kur’an’ın hazzı ile gündüz okunan Kur’an arasında nasıl bir fark varsa, burada bu kutsal mekânlarda okunan Kur’an diğer yerlerden çok daha büyük bir haz veriyor insana. Arapça bilmiyorum ama ruhumu çok derin anlamlar hissediyor. Kur’an’ın mealini okuduğumda ise çok daha iyi algılayabiliyorum. Adeta her ayeti okuduğumda düşünüyor, Rabbimizin mesajını tefekkür ediyorum. Rastgele bir
Dün olduğu gibi bugün de ırkçılık dünyada kol geziyor. Maalesef benim ülkemde de var. Kendi ırklarının üstün olduğunu, Allah’ın onları diğer insanlardan üstün yarattığını düşünüyorlar. Kendi rengi dışındaki insanlara değişik gözle bakan insanlar her tarafta var. Rengi ile övünen insanlara Allah yaratılış hikmeti ile cevap vermiş: Siyahi insanların ayaklarının altı ve ellerinin içi beyazdır. Adeta
Gözlerimi kapatıp o günkü olayları düşündüğümde kendimi o mekânda, o anda hissediyorum. Bir film şeridi gibi olaylar gözümüzün önünden geçiyor. Olayları ve o güzel insanları tek tek hatırlıyorum. İlk, Hz. Ebu Bekir radiyallahu anh Efendimiz aklıma geliyor. Tüm malını mülkünü hatta üzerindeki elbisesini bile Allah yolunda vermiş ve hasıra bürünmüş halini hatırlıyorum. Ve tüm meleklerin