İslâm’da komşu hakları genel olarak kul hakları veya insan hakları denilen haklar çerçevesinde ele alınır, bu haklarla ilgili emir ve yasaklar komşuluk ilişkilerini de bağlar. Kur’ân-ı Kerîm’de Allah’a imanı emreden ve şirki yasaklayan ifadelerin hemen arkasından sıralanan ahlâk emirleri arasında ana babaya iyi davranmaktan sonra komşuya iyilik yer almaktadır. İslam toplumlarının geleceği bakımından sosyal dokunun
Komşuluk ilişkileri özellikle köy ve kasaba gibi küçük yerleşim bölgelerinde sosyal dayanışma açısından önemli olduğu gibi, ailelerin huzur ve güven içinde yaşamaları açısından da önemlidir. İyi komşuluk ilişkileri mutluluk ve sevincin paylaşılmasında, sıkıntı ve kederin göğüslenmesinde ayrı bir öneme sahip olduğundan fert ve ailelere toplum içinde destek olur. Dolayısıyla sosyal bünyeyi güçlendirir. Kötü komşuluk ilişkileri
Türk Dil Kurumu komşu kelimesini “Konutları yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları ad”, “Sınır ortaklığı bulunan, mücavir” diye tarif ediyor. Büyük Türkçe Sözlük’te Dr. Mehmet Doğan komşu kavramını; “Ev, işyeri, arazi, köy, şehir, ülke bakımından yakın olan, yan yana veya çok yakın olanların birbirine göre aldıkları ad.”; komşuluk kavramını ise “Komşu olma hali, komşular arası
Komşumuzun evinin yandığını duysak hiç tereddüt etmeden müdahale ederiz. Elimize bir kova su alır yangını söndürmeye gideriz. Kendi müdahalemizin yanı sıra konu komşuyu da çağırır, yangının söndürülmesine yardım etmelerini isteriz. Bütün konu komşu birlik olur, el birliği ile komşumuzun yuvasını kurtarırız. Öyle yangınlar vardır ki, ilk kıvılcım anında üzerine dökülecek bir miktar su ile çok
Bizi anne babamız kadar komşumuz da büyütür. Ahlakımızın oluşmasında ve karakterimizin şekillenmesinde komşumuzun büyük bir önemi vardır. Bu sebeple ebeveynlerimiz komşularının iyi insanlardan olmasına dikkat ederler. Çocuklarımızın eğitiminde çevre faktörü önemlidir. En yakın çevremiz olan komşularımız çocuklarımıza doğrudan etki eder. İyi komşularla çocuklarımızı ahlaklı yetiştirme imkânı var iken kötü komşu ile ahlaktan yoksun, isteğimizin dışında
En güzel hatıralarımız çocukluk hatıralarımızdır. Çocukluk hatıralarımızın önemli bir bölümünü komşularımız oluşturur. Komşumuzun şefkatini, ikramını hiç unutmayız. Çocukluğumuzda komşumuzun evine kendi evimiz gibi çat kapı girer çıkardık. Komşumuzu kendi anne babamız gibi görür ihtiyacımızı çok rahat söylerdik. Çocukluğun verdiği saflık ile yapılan her hareket komşu tarafından olumlu karşılanırdı. Bizlerin çocukluğu müstakil evlerde geçtiği için çocuk-komşu
Gülü dalından koparttığın zaman bir süre sonra solar. Bir vazoya koyarsan bir müddet yaşar. Bir bahçeye dikersen hayat bulur, yeni filizler verir. Komşu da gül gibidir, ilgi ister, sevgi ister, ikram ister Sevgi ve ilginin olduğu komşuluklar eskimez. Komşular mahallelerinden taşınsa bile bu ilişki devam eder. Bu komşuluklar eskimeyen dostluklara dönüşür. Artık acı gün de
Hep söyleniriz; ah eski ramazanlar, eski yemekler… Ve eski komşuluklar! Bu eskiler bitmez tükenmez Eskiyen komşuluk mudur bizler mi? Zaman akıp gidiyor. Çocuklar doğar, anne babasının yerini alır, yaşar, yaşayan ölür. Dünya döner, gelen kalmaz, giden gelmez. Biz eskidikçe komşuluklar da bizimle birlikte eskiyor, eskide kalıyor. Komşuluklar bizimle doğar, yaşar ve ölür. Çocukluğumuzun, gençliğimizin, olgunluğumuzun,
Bismillah. Hamdolsun… Okumayı ve yazmayı öğreten, komşuyu veren Rabbime hamdolsun. Salat olsun… Bize kitabı ulaştıran, sünneti öğreten, komşuluğun hikmetlerinden haber veren Peygamberimize salat ve selam olsun. Her mü’min için lehinde ve aleyhinde olan şeyleri bilmesi farz-ı ayndir. Namaz kılan, oruç tutan bir Müslüman bu ibadetlerin rükünlerini bilmek zorundadır, bilmeden ibadet olmaz. Bireysel ibadetlerimizi “ilmihal” dediğimiz